غيبت امام زمان عليه السلام 1 - صدوق از ابوسعيد عقيصا نقل كرده مىگويد : چون حسن‌بن على عليهما السلام با معاويةبن ابىسفيان صلح كرد مردم نزد آن حضرت آمدند و بعضى از مردم او را سرزنش كردند . امام عليه السلام به ايشان فرمود : « واى بر شما ، شما نمىدانيد آنچه را كه من انجام دادم ، به خدا سوگند كارى كردم كه براى شيعيانم بهتر است از آنچه كه خورشيد بر آن طلوع يا غروب كند ! آيا نمىدانيد كه من امام و پيشواى شما هستم كه اطاعتم بر شما واجب است و من يكى از دو سيد و سالار جوانان اهل بهشتم مطابق صريح گفتهء رسول‌خدا صلى الله عليه و آله ؟ گفتند : آرى فرمود : آيا نمىدانيد كه خضر عليه السلام وقتى كه آن كشتى را سوراخ كرد و آن ديوار را برپا نمود و آن نوجوان را كشت ، براى موسىبن عمران عليه السلام چون حكمت اين اعمال پوشيده بود ، باعث خشم او گرديد ، درحالى كه همهء اين‌ها در نزد خداى تعالى حكيمانه و درست بود . آيا نمىدانيد كه هيچ‌كدام از ما اهل‌بيت نيست مگر اين‌كه در گردن او بيعتى از طاغوت زمانش هست جز قائم ( عج ) كه عيساى روح‌اللَّه پسر مريم عليه السلام پشت سر او نماز مىخواند ، زيرا كه خداى عزوجل ولادت او را مخفى مىدارد و شخص او را غايب مىسازد تا اين‌كه از كسى در گردن او بيعتى نباشد . و چون اين نهمين فرزند برادرم حسين عليه السلام فرزند بانوى كنيزان ( جناب نرجس ) خروج كند ، خداوند عمر او را به‌قدرى در زمان غيبت